همیشه و همه جا با شما

خداوندا ,ای آن که سپیده دم را به پیشواز بیداری ام می فرستی تا پاره های شب را از روی زمین برچیند و خورشید را با چشمانت روشن می کنی تا چشمانم دنیا را بهتر ببیند.اگر چراغ هدایت تو نباشد ,چه کسی مرا به سمت تو می آورد و از پرت شدن به دره های ترسناک گناه و گمراهی نجات می دهد؟ خداوندا چقدر بد است که به ریسمان لطف تو چنگ نمی زنم, مگر گرفتار شده باشم و نام مبارک تو را بر لب نمی آورم مگر فریب آرزوهایم را خورده باشم و زبانم سنگ شده باشد. خداوندا قلب من پرنده ای تشنه است که مشتاقانه به سوی برکه عشق تو بال می گشاید او را با شولای محبت و رحمت خود گرم کن و تا سقف سپید عرش پرواز ده! خداوندا, وقتی تو را دارم شب و روز در تسخیر من است و همه گلهای جهان در دستانم می رویند و همه اقیانوس ها در کوزه ام جای می گیرند و صدایمبه گوش همه می رسد حتی کسانی که هزاران سال است در فراموشخانه ای متروک به خواب رفته اند. خداوندا وقتی تو را دارم روی دریاچه ها راه می روم و هیچ وقت دیر به ایستگاه قطار نمی رسم و تک تک ستاره ها می توانند وطن من باشند و ماه بهترین دوست من است. خداوندا وقتی تو را دارم , وقتی تو در ایوان کوچک خانه ام می ایستی و پنجره اتاقم را باز می کنی وو قرصی نان در سفره آبی ام می گذاری احساس می کنم همه را دوست دارم و می توانم عاشق همه باشم و گیسوانشان را از برف پاک کنم و بی آنکه از کلمه ها کمک بگیرم بهترین شعر را بسرایم.